Modellen
Stef van der Steen's North American B-25J 'Mitchell'

De stichting Phantasy in Blue werd op een gegeven moment door Paul van Hessen benaderd met de vraag of het mogelijk was een model te laten bouwen van de B-25 Mitchell in de uitvoering van het 320 squadron zoals het vloog vanuit Engeland gedurende de tweede wereldoorlog. De stichting benaderde mij, Stef van der Steen, weer omdat ik destijds, na operatie schaal 94, had aangegeven beschikbaar te zijn voor een nieuwe opdracht mits het een marine vliegtuig betrof. Zo begon het project van de B-25 Mitchell.

Allereerst werd begonnen met het verzamelen van zoveel mogelijk informatie. Nu is dat in het geval van de Mitchell niet zo moeilijk omdat daar genoeg materiaal van te vinden is. Erwin van den Anker, een clubgenoot, maakte mij attent op het boek B-25 The magnificent medium geschreven door Norman Avery. Dit boek geeft een enorme hoeveelheid informatie over de Mitchell en werd daarom door mij gebruikt als basis voor het maken van de tekeningen van het model. Erwin, die al jaren gek was van de Mitchell, bood aan mee te doen met het project en nam vervolgens de vleugels voor zijn rekening.

De Mitchell heeft in de schaal 1:5 een spanwijdte van 4,12 mtr. En een lengte van 3,20 mtr. Hoe groot dit eigenlijk is werd duidelijk toen de tekening eenmaal af was. Dit is echt heel groot!!

Toen de tekening eenmaal af was en door de technische commissie was goedgekeurd moest er een begroting gemaakt worden en aangeboden aan de opdrachtgever. Onze begroting kwam uit op FL8500,- en werd vervolgens door Paul van Hessen geaccepteerd. De bouw kon beginnen!

Voordat de bouw begon sloot Hugo Meiland zich aan bij het bouwteam. Hugo en ik hadden besloten samen een computer gestuurde freesmachine te kopen en bij de bouw van de Mitchell in te zetten. Het was aan Hugo de tekening om te zetten in een autocad tekening zodat deze dan gebruikt kon worden voor het uitfrezen van de diverse onderdelen.

Met het oog op de transporteerbaarheid van het model werd het model in sectie's verdeeld. De romp zou gaan bestaan uit drie delen, net zoals de vleugel. Het stabilo en de beide kielvlakken zouden ook afneembaar uitgevoerd worden. Begonnen werd er met het romp middenstuk wat ook tevens het vleugel middenstuk bevat. Aan dit onderdeel werden later de andere delen bevestigd.

Met behulp van de freesmachine werden de diverse onderdelen met grote precisie vervaardigd. En al vrij snel stond het romp middenstuk op de bouwplank. De rompneus was het volgende onderdeel dat gemaakt werd gevolgd door het romp achterstuk. De beide buitenvleugels waren vervolgens aan de beurt en daarna volgde het stabilo en de beide kielvlakken. De aandacht werd vervolgens verlegt naar het landingsgestel. Voor een vliegtuig van deze afmetingen is dit niet kant en klaar te koop. Wel zijn er fabrikanten zoals Robart en Hawe die het voor je kunnen maken maar dan zou gelijk het hele budget weg zijn. Ons restte dus niks anders dan zelf een landingsgestel te bouwen. Bij de bouw van het landingsgestel, wat elektrisch in en uit bewogen moet gaan worden zijn nog twee personen van onschatbare waarde gebleken. Allereerst is er Aad Eggers. Aad rekende het landingsgestel en het daarbij horende mechaniek helemaal door en vervaardigd vervolgens de vertraging units welke d.m.v. schroefdraad spindels het geheel in en uit laten bewegen. Dick Eichelsheim zorgde voor de elektrische installatie welke het landingsgestel en de wieldeuren in de juiste volgorde laat bewegen.

Langzaam maar zeker begon het model vorm te krijgen en kon er begonnen worden met het inbouwen van de motoren en de besturing. De stichting wilde dat de Mitchell voorzien werd van on-board starters op de motoren met het oog op de veiligheid. Mocht er een motor uitvallen tijdens de vlucht dan zou deze m.b.v. deze on-board starters tijdens de vlucht weer gestart kunnen worden. Weer een klus voor Dick Eichelheim om dit alles in te bouwen. Als het model uiteindelijk klaar is zitten er 16 servo's en 4 accu pakketten ingebouwd.

Het uiteindelijke gewicht valt fors hoger uit dan verwacht. De planning was zo rond de 30 kg uit te komen maar het werd ongeveer 40kg.

Bij het proefdraaien van de motoren bleek dat er enorm veel storing was op de besturing. Het gebruik van benzine motoren met magneet ontsteking was daar de oorzaak van. Uiteindelijk hebben we deze problemen kunnen verhelpen en was de Mitchell na ruim drie jaar gereed voor de eerste proefvlucht.

Op 10 april 2003 was het dan zover. De Mitchell werd opgebouwd en m.b.v. een trekkertje en platte wagen naar de vliegplek langs de baan gereden. Daar werden de vleugels erop gezet en het moment afgewacht waarop we konden beginnen met de proefvlucht. De weergoden werkten niet echt mee. Er stond een straffe wind met een kracht van 5 beaufort die gelukkig wel recht over de baan stond. Een aantal van de aanwezige vroegen zich af of het wel slim was met deze omstandigheden te gaan vliegen. Maar het besluit was genomen en dus werd de kist met de neus in de wind op de baan gezet en de gas knuppel naar voren geduwd. Na zo'n 75 meter werd een beetje up gegeven en kwam de Mitchell moeiteloos los van de grond om vervolgens vrijwel gelijk een luik van de tankruimte te verliezen. Dat was wel even schrikken maar het vliegtuig vloog door alsof er niks aan de hand was en dus werd de vlucht doorgezet. Na een rondje, waarbij de trim van het model gechecked werd, werd nog een rondje gevlogen. Op het moment dat het toestel voor de tweede maal passeerde vloog het tweede tankdeksel er ook af en kwam met een klap op de baan terecht. Toen heb ik besloten de vlucht af te breken en de landing in te zetten. De landing verliep perfect en ik moet zeggen dat ik verbaasd was dat het model bij een alsmaar lager wordende snelheid nog steeds bleef vliegen!

De eerste vlucht zat erop! Er waren nog wat kleine mankementen die verholpen moesten worden maar over het algemeen overheerste bij het hele bouwteam een enorm gevoel van voldoening! Nu kon het model verder afgewerkt worden.

Helaas was Paul van Hessen inmiddels overleden en heeft hij zijn Mitchell nooit zien vliegen. Het model is later tijdens de open dag van 7 juni 2003 op het Marine Vlieg Kamp de Kooy overhandigd aan de weduwe van Paul.

Tekst: Stef van der Steen.

• Terug

Introductie
Modelvliegen
Activiteiten
Modellen
Toegang
Lidmaatschap
Contact
Links

Leden